Selyavi é a vida. O que é

"Selyavi" é "a vida". Esta é a tradución destas palabras do francés. Se se achega o significado desta frase desde o punto de vista literario, probablemente, a mellor tradución será "este é o destino e non se pode facer nada". E nun dos debuxos animados populares dos tempos soviéticos, foi citado unha poética recompilación deste famoso aforismo: "Oh, a miña vida, estaño e ben ela no pantano". Por que a expresión francesa "c est la vie" está tan establecida na nosa vida cotiá? Intente considerar este problema con máis detalle.

Esta é a vida

Como regra xeral, é habitual usar esta frase en situacións en que algo non funciona. É dicir, a vida neste contexto parécenos exclusivamente do lado negativo, e parece que nos consolamos polo feito de que isto ocorre non só con nós. Non podes fuxir disto, porque o noso mundo está cheo de imperfeccións e non é o mellor posible. Podemos dicir que no enfoque filosófico a esta frase "Selyavi" é unha visión existencial da vida. Tal cousa, din, pode pasar a ninguén. Ninguén ten a culpa por isto, e nin sequera hai motivos especiais para iso.

Como escribir "Selyavi"

Esta expresión francesa úsase con bastante frecuencia en voz escrita . Pero as regras da lingua rusa dinos que é posible usar esta frase de forma irónicamente coloquial. Se se adhire estrictamente a todas as normativas, debe entender que se trata da transcrición. É dicir, a escritura rusa dunha expresión francesa de tres palabras. Polo tanto - de acordo coas regras - está escrito por separado. É dicir, resulta "la la vi". Pero recentemente, máis e máis veces, especialmente nun contexto sarcástico, é común escribir esta expresión xuntos. Por exemplo: "Tal é o" Selyavi "- esta é a vida na área esquecida de Deus e persoas".

Por que dicimos iso

En ruso hai moitos préstamos do francés. Esta tradición probablemente remóntase ao século XIX, cando estivo de moda en "sociedade secular" o coñecemento dunha linguaxe europea fermosa e harmoniosa. O clásico da literatura rusa é unha boa confirmación diso. Pero este fenómeno, aínda que non ata tal punto, é característico do noso tempo. E non se trata só de palabras, senón de frases enteiras. E "Selyavi" non é unha excepción. Por exemplo, "déjà vu", "tet-a-tete", "Sherche a fama" e outros. E son pronunciados por persoas que nunca aprenderon o francés na súa vida, mesmo na escola. Probablemente, todo o punto é que algunhas expresións desta linguaxe son tan amplas e polisemáticas que se fan populares entre as persoas. Por outra banda, conceptos bastante complexos neste caso pódense expresar sen frases longas, pero en poucas palabras curtas.

Cando dicimos isto, a humildade

A xente usa esta expresión en diferentes sentidos. Ás veces, para tranquilizar a nós mesmos ou aos demais, cando suceden cousas que son desagradables para nós, pero que non podemos cambiar. Aínda que ás veces, con tal consolo, para ser honesto, non hai remedio. Resulta que non inflúen no noso propio destino. Tolemos o que pasou de antemán. Baixamos a cabeza ante a adversidade. Entón resulta que "Selyavi" é a antípoda dunha orgullosa frase do Renacemento que o home é o herrero do seu propio destino. Pero despois de toda a nosa vida está feito por nós mesmos, e moito depende da nosa elección.

Cando dicimos iso: alento

Pero hai outros casos cando se adoita pronunciar "Selyavi". A tradución desta frase neste caso é similar a outra expresión máis popular en inglés "merda hepens" - hai todo tipo de problemas ao final. É dicir, se hai problemas, entón parece que suxire que o interlocutor mire este asunto sen traxedia especial, anime. Ninguén é culpable, é só un obstáculo na estrada. Se caeu, vaia e vai máis aló, se se ensucia: lave. Non pare e non penses demasiado por iso. Esta é a vida, imos máis aló. Hai tamén moitas bromas sobre este tema. Como, por que estes "aldeanos" pasaron exactamente comigo, eo meu veciño está ben?

Significado existencial

Algúns filósofos e psicólogos sosteñen que tales frases axudan a unha persoa a tratar internamente coas adversidades que se apiñaron nel. Son dalgún xeito consonantes con "preguntas eternas" en diferentes relixións sobre por que hai mal. Se Deus creou todo bo, entón por que a vida é exactamente así? Así, "Selyavi" é un intento de chamalo de algunha maneira a estrutura do noso ser, da que nunca podemos saír. Ata certo punto, esa visión das cousas ensínanos a coraxe. Debemos entender que o modo de vida non está cuberto con rosas, senón con espinas. E esta é a traxedia de toda a existencia humana. Vivimos nun mundo onde as persoas se odian, onde se libran guerras, onde reina a inxustiza. Somos mortales e todas as cousas que nos rodean son perecederas. Estabamos coma se caese neste mundo, onde toda a vida está chea de sufrimento. Os filósofos existentes, como pensadores relixiosos, dinos que, quizais, todo o asunto é que este ser non é certo. Que esta vida non sexa auténtica. Que nalgún lugar, máis alá do horizonte, esperamos unha nova terra e ceo, onde ninguén está a sufrir? Quizais, pero necesitamos pensar sobre como romper co estado actual a este ser ideal. E agora temos o que nos metemos en problemas.

Popularidade

Esta frase entrou nos nomes de libros, poemas, películas e videoclips. Fíxose moi popular. Incluso hai un intento irónico de revelar o seu significado como unha especie de "lei da natureza". Por exemplo, esta expresión deu lugar a un principio filosófico bromista, segundo o cal a menor chance de que algo malo podería ocorrer sempre se está realizando. Nunha interpretación máis estendida, esta teoría foi chamada leis de Murphy.