Onomatopéica - como distinguir e que partes do discurso inclúen

Este fenómeno moi interesante que as palabras onomatopaicas ou onomatopéia, atopar en case todas as linguas do mundo, pero o estudo de ambas as linguas nativas e estranxeiras, por algún motivo, este tema é moitas veces ignorado. clases de lingua rusa, estas palabras son mencionados de paso, só no estudo de interxeccións. Os dous grupos teñen características comúns, tales como problemas coa formación de palabras.

Para distinguir da interjeição onomatopéia é moi doado: os primeiros sentimentos expresados, sen nomealos - "Oh", "ah" e así por diante. Pero as palabras onomatopaicas imitar un son, como "bang", "clic", "Miau", e así por diante .. Por suposto, tal simulación non é perfecto, pero é os portadores de linguaxe, como regra, por suposto, sen máis explicacións. Tamén é interesante que, aínda non sendo, en realidade, unha parte de pleno dereito de expresión, onomatopéia ten algúns semántica, é dicir, o "conxunto de sons" non é sen un certo sentido. Ademais, a semántica da onomatopéia non cambia en función do contexto, que mentres que o valor interxeccións pode ser determinado con precisión única, dependendo do ton e da situación do idioma.

Con todo, as palabras onomatopaicas son moi importantes, tanto en ruso e en outros idiomas. Comeza a se formar coas palabras onomatopaicas e obxectos comparando, fenómenos, os seres vivos coas palabras que os representan. Por exemplo, a caída de moitos nenos pequenos pode designar como "bang", eo coche - "Bi-Bi". Ademais, ás veces, estas palabras son partes separadas de fala, particularmente ben exemplificado no idioma inglés.

É interesante que case toda a diversidade do mundo de sons poden ser colocados no onomatopoeic palabra. Exemplos de moi simple - cada neno vai retratar as abellas zumbido, ou o farfalhar da herba, un can latindo e ovellas balindo. Con todo, en diferentes linguas, que vai soar diferente, que é unha característica interesante deste fenómeno.

equivalente ruso do "Doodle" en francés - "Cocorico", e en inglés - "cock-a-doodle-doo". Ademais, xaponés miado de gato non me gusta italiano. A razón para isto é acreditado para ser a formación da natureza complexa dos sons orixinais. Porque o aparello vocal humano non pode perfectamente transmitir a diversidade de murmurios, rangos, farfalhar e vibrante, o único xeito - a imitalos arredor, en base a só parte do son característico. Ademais, hai tamén as percepcións subxectivas do mesmo son persoas diferentes, é por iso palabras onomatopaicas en diferentes linguas difiren entre si, pero ambos teñen algunha base común.

idioma inglés , no sentido de uso onomatopéia é moi interesante, xa que chegou a ser xeneralizada. son Buzz - zumbido - entrou nun substantivo e un verbo co mesmo valor, o mesmo pasou co son de asubío - asubío. E estas palabras en inglés descendente onomatopéia, - un gran número. By the way, en ruso, tamén, hai casos en que as palabras onomatopaicas transformado partes independentes de linguaxe, pero a maioría deles son gíria liña.