Modos de transmisión da lingua do outro. discurso directo e indirecto

A humanidade non podería alcanzar o progreso de hoxe sen a posibilidade de comunicación verbal co outro. Nós - a nosa riqueza. Capacidade de comunicarse con persoas tanto os seus propios e doutras nacionalidades permitidos países para chegar ao actual nivel de civilización.

a lingua do outro

Ademais das súas propias palabras, non existe tal cousa como "discurso de outra persoa." Estas son as declaracións que non pertencen ao autor, pero están incluídos na conversa xeral. Tamén nomes estraña fala e palabras do autor, pero só aquelas frases que falou, tanto no pasado ou a planear a dicir no futuro. Mental, o chamado "discurso interior", tamén pertence a outra persoa. Pode ser oral ou escrita.

Como exemplo citamos o libro Mihaila Bulgakova "Master and Margarita": "Pensas que - preocupado murmurou Berlioz, e pensou:" Está seguro "

A transferencia da lingua do outro

Co tempo, a linguaxe emerxeu dos métodos especiais de transmisión da lingua do outro:

1. discurso directo.
2. discurso relatado.
3. Diálogo.
4. Citation.

discurso directo

Se consideramos os modos de transmisión do discurso doutro, este está deseñado para reproducir literal da forma e do contido da conversa.

Proxecto de intervención directa consisten de dúas partes - estas son as palabras do autor, e, de feito, discurso directo. A estrutura destas estruturas pode ser diferente. Entón, como pode ser formas de trasladar o discurso de outro? exemplos:

• En primeiro lugar, existen as palabras do autor, seguido polo discurso directo.

Mash entrou no cuarto do hotel, mirou arredor e, a continuación, virou-se para Cole e dixo: "Excelente cuarto! Eu mesmo vivir aquí para ficar. "

• Aquí primeira é discurso directo, e entón as palabras do autor.

"Excelente cuarto, eu ficaría aquí vivir!", - dixo Mash Kole, cando entrou na sala de hotel.

• O terceiro método permíteche cambiar entre discurso directo coas palabras do autor.

"! Excelente cuarto - admiraba María, cando entrou no cuarto do hotel, entón, virou-se para Kolya: - Eu ficaría a vivir aquí.".

discurso indirecto

Estamos na terceira persoa pode ser transmitida de varias maneiras. Un deles é o uso do discurso indirecto. discurso relatado - este frases complexas con subordinados izjasnitelnyh. E, polo tanto, pode ser a transferencia de lingua do outro. exemplos:

Mary Cole dixo que o cuarto é excelente, e ela mesmo se hospedaron para vivir nel.

Cumprimento-se, e Andrew dixo Mikhail Viktorovich, estaba contento de velo.

Os medios de comunicación

A forma en que a Unión é a Unión conectar curta as cláusulas principais e subordinados en discurso indirecto, chamado a elección dos medios de comunicación. Depende da proposta orixinal, e da declaración de propósito. A mensaxe pode ser narrativa, causante, ou pregunta.

• En sentenzas declarativas son máis frecuentemente utilizados a conxunción "que", "" ou "se". Por exemplo: un estudante dixo: "Eu vou falar no seminario cun informe sobre os problemas ambientais da zona." / O estudante dixo que vai falar no seminario co informe sobre os problemas ambientais da zona.
• Unión "a" é usado en frases imperativas. Por exemplo: O director da escola ordenou: "Tomar parte na exposición da cidade." / Director ordenou a participar na exposición da cidade.
• A sentenza interrogativa medios pode ser un pronome relativo, a partícula "se", ou dobre partícula "se ... se". Por exemplo: Os alumnos preguntou o profesor: "Cando cómpre tomar cursos para o obxecto '/ alumnos preguntou o profesor, cando ten que tomar cursos.

Nun discurso indirecto é aceptado para usar pronomes e verbos coa posición do altofalante. Cando as propostas son trasladados de discurso directo en discurso indirecto, que moitas veces cambiar a orde das palabras, hai tamén a perda dos elementos individuais. Na maioría das veces este interjeição, partícula ou palabras introdutorias. Por exemplo: "Mañá pode ser moi frío", - dixo o meu amigo. / O meu amigo suxeriu que mañá vai ser moi frío.

discurso indirecto dobre

Considerando formas de transferir da lingua do outro debe esquecer o fenómeno do discurso indirecto dobre. Este concepto inclúe tanto discurso directo e indirecto. Dicindo este tipo totalmente ou parcialmente retén e sintáctica, e características léxicas de intervención, o altofalante transmite xeito.

A súa principal característica é a transferencia da narrativa. E en nome do autor, e non do personaxe.

Por exemplo: "El é medida en torno do cuarto, sen saber o que facer ben, como explicar a seu irmán que non se dixo a todos os pais Ao final, non digo isto Pero quen crería nela cantas veces ela traizoou súas travessuras, pero agora ...! ... necesitamos pensar en algo. "

diálogo

Outra forma de transferir o discurso de outra persoa é un diálogo. Esta é unha conversa entre varias persoas, expresados en discurso directo. Consiste de réplicas, é dicir, a transmisión de palabras de cada conversa participante sen cambios. Cada proferiu a frase asociada con outros en termos de estrutura e significado, e puntuación na transmisión da lingua do outro non cambia. O diálogo pode atender as palabras do autor.

Por exemplo:

- Ben, como o noso número? - preguntou Kohl.

- Excelente cuarto! - respondeu Mash. - Quere estar aquí para vivir.

de diálogo tipo

Existen varios tipos básicos de diálogos. Transmiten as persoas falando entre si, e que a conversa podería ser diferente.

• Diálogo pode consistir de preguntas e respostas para elas:

- Gran noticia! E cando é o concerto? - Vic preguntas.

- Unha semana despois, o número XVII. Será que vai en seis horas. Ten que definitivamente ir, non vai se arrepender!

• Ás veces, o orador é detido no medio da frase. Neste caso, o diálogo será composto de frases inacabadas que fonte segue:

- E o noso can comezou a latir alto neste momento ...

- E, Lembro! Aínda estaban no vestido vermello era. Si, aquel día, tivemos un gran momento. Será necesario repetir algunha maneira.

• Nalgúns diálogos falantes réplica complementaria e seguir a idea xeral. Eles falan sobre un tema común:

- Iso está minando un pouco máis diñeiro e poder mercar unha pequena casa xa, - dixo o pai da familia.

- Si, en algún lugar lonxe da axitación do centro da cidade. Mellor nos seus arredores. Ou mesmo nos suburbios, máis preto da natureza, o bosque, o aire fresco, - colleu o seu pensamento nai.

- E eu vou ter o seu propio cuarto! I debe asegurarse de que o seu cuarto! E o can! Nós cabeza do can, eh, nai? - preguntou a sete anos Anya.

- Por suposto. Quen máis vai ser capaz de protexer a nosa casa? - dixo a nai.

• Ás veces, as conversas poden aceptar ou refutar as declaracións un do outro:

- Liguei para ela hoxe, - dixo a súa irmá - ela é, na miña opinión, non se sentía ben. Voz feble e rouca. Pense en todo.

- Non, é mellor, - dixo a moza. - Temperatura do sono, apetito e apareceu. Moi pronto recuperar.

Parece que as principais formas de diálogo. Pero non hai que esquecer que non se comunican só nun estilo. Durante unha chamada, quedamos diferentes frases da situación. Polo tanto, non é unha forma complexa de diálogo, que contén as varias combinacións de TI.

citas

Cando un estudante Pregunta: "Cales son os modos de transmisión do idioma do outro", el moitas veces recorda o concepto de discurso directo e indirecto, así como citas. Presupostos chamados expresións literais persoa específica. Citado frase para aclarar, confirmar ou negar idea doutra persoa.

Confucius dixo unha vez, "Escolla un traballo ao seu gusto, e non ten que traballar un só día na súa vida."

Cita como unha forma de transmitir a lingua do outro axuda a demostrar a súa propia educación, e ás veces frustrados polo interlocutor. A maioría da xente sabe que certas frases foron unha vez que alguén falou, pero quen eran aquelas persoas - eles non saben. Usando comiñas, ten que estar seguro da súa autoría.

en conclusión

Existen varias maneiras de transferir da lingua do outro. Os principais son o discurso directo e indirecto. Hai tamén un método que comprende dous conceptos - un discurso indirecto dobre. Conversa de dúas ou máis persoas chamado diálogo. E esta é tamén a transferencia de lingua do outro. Ben, por citar Sócrates: "A única sabedoría certa é recoñecer que realmente non sei de nada."