As normas ortoépicas da lingua rusa - que é?

A mesma palabra "ortoépía" de orixe grega e exactamente de acordo coas raíces tradúcese como "falar correctamente". Por "corrixir falar" se entende a pronunciación normativa de todos os sons da lingua e acentos correctamente colocados.

Lingua rusa e literaria literaria

Hai tal cousa - moderna linguaxe literaria rusa (se non - SLRYA). Este é un gran complexo de palabras e formas aceptables, que son a norma. SLRY debe ser usado en radio, en televisión e noutros medios, sobre eles se comunican en situacións oficiais e en lugares públicos con estraños. Pero, ademais da linguaxe literaria, hai un discurso literario, é dicir, un conxunto de leis e regras que corresponden á norma de pronunciación de determinados sons ou palabras. As normas ortoépicas da lingua rusa son estas leis. Son usados no mesmo medio.

Non falamos como escribimos

O principio sobre o que se basea a ortografía rusa é a forma invariable do morfema na formación de palabras. É dicir, como se decidiu que a raíz ou o sufixo se escribise unha vez, así que o usará en todas as palabras con este morfema (cada regra ten as súas excepcións, polo que hai fenómenos como a alternancia na raíz das vocales). Non obstante, está claro que non podemos sempre pronunciar os morfemas por igual, aínda que escribamos así. O noso idioma intenta de algunha maneira facilitar os seus deberes, cambiar lixeiramente os sons, acurtar o camiño desde o lugar onde se forman un son a outro e, como resultado, as palabras son pronunciadas de forma lixeiramente diferente do que están escritas. Resulta que as normas ortoépicas da lingua rusa: estas son as leis que precisa distorsionar correctamente as palabras ao pronunciar. Estas regras son compiladas por lingüistas baseados na pronunciación das áreas centrais de importancia en Rusia - Moscova e San Petersburgo, en definitiva.

Normas ortopélicas básicas da lingua rusa

A) Icahn é unha das leis polas que as palabras cambian cando se pronuncian. Icicle é a transformación de e nunha posición non sorprendida.

B) Loping é unha transformación nunha posición non estresada.

B) Akane - esta é a transformación dun en posición non estresada.

D) Stun é un cambio na pronunciación dun son sonoro sobre o par de xordos correspondente en certas posicións, antes que outro xordo, por exemplo.

E) A expresión é un cambio na pronunciación dun son xordo ao correspondente emparellamento expresado en certas posicións - antes do sonoro (sempre sonoro), ao comezo das palabras ou antes da vocal.

Estas son só as leis principais e máis significativas. Ademais deles, aínda existe a pronunciación normal de cada letra, as tensións correctas nas palabras e así por diante.

Cambios nas normas de pronunciación

Por suposto, as normas ortoépicas da lingua rusa moderna poden diferir das normas, por exemplo, do século XIV: entón na súa vida cotiá a persoa rusa tiña un conxunto de linguas completamente diferentes e outro vocabulario. En contraste con SLRY, o discurso literario é propiedade ou pode non ser posuído por non todos. En distintas rexións de Rusia o son das palabras distorsiona de diferentes xeitos: na rexión de Vologda, por exemplo, a circunloquización é xeneralizada, é dicir, un cambio nunha posición non estruturada e no sur a letra d é pronunciada de maneira ucraína e suavizada.

Ortoepy en linguas estranxeiras

Nas linguas doutros países tamén hai leis de distorsión de palabras, o mesmo que as normas ortoépicas da lingua rusa. Algúns deles incluso influenciaron a ortografía. En Bielorrusso, por exemplo, úsase xeralmente o principio fonético da escrita, é dicir, no caso da formación de palabras, a forma orixinal do morfema pode cambiarse se a súa pronunciación cambiou. E en turco, finlandés e algúns outros, un fenómeno semellante ao sinharmonismo ou doutro xeito: a harmonía das vocales é común. O feito é que, debido ás características gramaticais da linguaxe, as palabras nel poden ser moi longas, ea linguaxe simplemente non é capaz de pronunciar tantas vocales e consonantes diferentes . Polo tanto, hai unha sinharmónica: a asimilación de todas as vocales da palabra por unha percusión.
Co tempo, as normas ortoépicas da lingua rusa cambian. Nalgúns casos, por exemplo con acentos, isto ocorre bastante rápido. Pero, con todo, a capacidade de dominar o discurso literario moderno ruso é necesaria para unha persoa intelixente.